سلسله ی نسل نجیبان!

به گزارش روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی استان فارس، دکتر غلامرضا کافی به همین مناسبت شعری با مصراع های بلند نوشته و از آن تحت عنوان غزل مرصع نام برده است.

در این مجال شما را به خواندن این اثر دعوت می کنم:

 

بُلغیرَت
(غزلِ مُرَصَّع)

ای خوش بَر و بازو، یَلِه گیسو، صِلِه اَبرو، گُلِ خوش بو نَفَس و خشکْ لب و مُشکْ گریبان
ای هیمنه هِی هو، عَلَوی رو، قُرِشی خو، حَبَشی مو ،همه ی دلخوشیِ گریهْ نصیبان

باچشمِ غزل خیز و دلاویز و دل انگیز و شکر ریز لبانی که تَرَنُّمگرِ قرآن
برخیز وبپرهیز از این فتنه یِ یکریز که لبریز شد از رشک وحسد جانِ رقیبان

قرصِ قَمَر ای ماه لقب، شاه نسب، پاک حسب، رعد غضب، برقِ نگاهت جگر آشوب
ای فخرِعَجم، میرِعرب، نخلِ رُطب، کوهِ اَدَب، نیست به جز نامِ خوشَت مشقِ ادیبان

ای شیرِ دُژَم، میرِعَلَم، چهره بَقَم، باغِ اِرَم، عُجبِ عَجَم، ماه ترین رشکِ پَلَنگان
ای تیغِ دو دَم، خصمِ ستم، ماهِ حَرَم، شاهِ کَرَم، دستِ قَلَم هست تورا یارِ غَریبان

ای نایرِه دَم، شعلِه نَفَس، گونه قَبَس، برقْ فَرَس، موجِ اَرَس ،آمده از عَلقَمه عَطشان
هان ای همه چیز، ای همه کس، کشتهْ هَوَس، خیمهْ عَسَس، دادرسِ قاطبه یِ تنگْ شکیبان

ای بحرِوفا، نهرِسَخا، شهرِعَطا، دستِ شِفا، قبله نَما، جانم وجانانم ابالفضل
هم خشمِ خدا، قهرِ قضا، تیرِرَها، تیغِ بلا بر سَرِ کاسبْ سِتَمان خَلق فریبان

ای ماه بَدَل، کوه بَطَل، صخرِه مَثَل، شیر جَدَل، باد وشِ تیزتکِ عابِس وعباس
هِیبَت جَبَل ای لفظ عَسَل، چهره غَزَل، هست اَزَل تا اَبدَت سلسله یِ نسلِ نَجیبان

هیهات ازاین گریه اَثَر، سوگْ خَبَر، داغ شَرَر، اَشک ثَمَر، قصه ی سالارِ شهیدان
ای قُرصِ قَمَر، تشنه جگر، سوخته پَر، خیز که تنهاست کنون زینب و خٌفتند حبیبان!
#غلامرضا_کافی