شاید من قرارمان را شکستم...

به گزارش روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی استان فارس، این مقدمه را سردار عبدالله زاده که رابطه ای نزدیک با سردار شهید محمد اسلام نسب داشته، با نثری ساده و بی پیرایه اما سرشر از احساس نوشته است.

وی در بخشی از این مقدمه آورده است:

می دانی ستاره سهیل من... محمد

قرارمان این بود که دست های هم را بگیریم... و با هم کهکشان راه شیری را در نوردیم...

قرارمان این بود که تا ابد با آوردن نام آن "زهره تابناک" اشک بر گونه هایمان بلغزد و به گوشه ای فرار کرده و های های گریه کنیم...

قرارمان این بود که در آخرین کورسوی حیات زمینیمان اولین چیزی که به چنگمان افتاد را بر روی صورت کشیده و دل به آمدن و سر بر زانوی خورشید سبز قرار بسپاریم.

شاید من قرارمان را شکستم...

یا همان دستی که شانه هایم را گرفت و پیکر نحیفم را در گذرگاه عشق و خون، دوباره بر زمین نشاند و چشم هایم را در گودخانه خود جای داد... و تویی که در زیر پارچه ای از نور به آسمان ها پر کشیدی و ستاره سهیلمان شدی...

نکند... آن دست های تو بود که شانه هایم را کشید و بلند کرد... نکند...

و باز دو باره خیره بر صفحه گوشی خود به یاد تو می نگارم تا جایی از آن سوی ابرها، دوبار دستم را بگیری و برقرارمان پای بفشاری...

محمد ستاره سهیل من...

نگاهم را دریاب...

دستانم را بگیر...

 

من دلم سی سال است...

پشت افسون نگاهی مانده است...

 

شایان ذکر است چاپ اول این کتاب که به زندگی سردار شهید محمد اسلام نسب می پردازد در خردادماه 1397با شمارگان 1250 نسخه به همت واحد مطالعات فرهنگ و ادبیات پایداری حوزه هنری استان فارس در 496 صفحه توسط انتشارات سوره ی مهر روانه بازار نشر و توزیع کتاب شده است.