شعری در ستایش «وطن» از «محمدحسین طالبی» از اعضای محفل شعر اردیبهشت

مثل سروی که در تمامی سال قامتش استوار می‌ماند

پشت نام همیشه زیبایت واژه اقتدار می‌ماند
ای شکوه همیشه جاری در لحظه‌های خطیر تاریخی

شرح ایثار مردمانت در خاطر روزگار می‌ماند
ذره‌ای خاک با صفایت را من نباید دهم به کوه طلا

اصل «حُبُّ الوَطن مِن الایمان» در دلم بر قرار می‌ماند
عشق یعنی اگر که لازم شد سر دهم تا تو سربلند شوی

مثل چمران و هر شهیدی که بهر تو جان‌نثار می‌ماند
دشمنت را امان نخواهم داد دست از پا اگر خطا بکند

هر که بدخواه میهنم باشد مادرش سوگوار می‌ماند