نتوانسته ایم زیبایی های دینی را در روابط اجتماعی ظاهر کنیم

به گزارش ستاد خبری هفته فرهنگی هنری اشراق از آنجا که راه اندازی دبیرخانه هنر آسمانی در دوره مسوولیت وی رخ داده این گفت و گو می تواند نکات قابل توجهی داشته باشد که در ادامه آن را خواهید دید.
*
دکتر حسن بنیانیان را به عنوان صاحبنظر و متخصص حوزه ی فرهنگ و هنر می شناسیم. جدای از اینکه بچه های حوزه ی هنری به عنوان رییس سابق علقه و پیوند عاطفی با وی دارند اما مجموع نظرات و آرایی که از او منتشر شده زمینه سازی کرده تا صیت شهرتش در افواه نخبگان طنین افکن شود و همگان او را به عنوان مهندس عرصه فرهنگ بشناسند.
همزمان با هفته فرهنگی هنری اشراق در شیراز فرصتی پیش آمد تا با وی به گپ و گفتی کوتاه بنشینیم. گپ و گفتی که حاصل آن را در ادامه خواهید خواند

در زمان مسئوولیت شما بنیان جشنواره ای با عنوان هنر آسمانی ویژه فضلا و طلاب گذاشته شد ضرورت ورود به حوزه به این امر چه بود؟
اگر مسئول حوزه هنری منفعل نشود و به رسالت ذاتی حوزه هنری یعنی گسترش تفکر بهره گیری از هنر برای تقویت فرهنگ دینی در جامعه توجه کند، به طور طبیعی ضرورت تقویت پیوند بین هنر و طلاب را احساس می کند که البته این احساس طبیعی را از چند وجه می توان حس کرد

وجوه این نیاز طبیعی از نگاه شما چیست؟
به طور کلی این نیاز طبیعی را از چهار منظر می توان درک کرد:
اول کمک به توسعه بهره گیری از طرفیت انواع هنرها برای تبلیغ آموزه های دینی توسط طلاب دارای استعداد
دوم جلب توجه همه طلاب و عالمان دینی به ضرروت شناخت زیبائی ها در انواع تعاملات اجتماعی برای افزایش مداوم محبوبیت و نفوذ روحانیت دردل ها
سوم نیاز حوزه هنری برای کشف طلاب خلاق در عرصه های هنری برای بهره گیری از طرفیت آنها در عمق آگاهی های دینی هنرمندان نوجوان و جوان
و چهارم تعمیق علاقه و پیوند عاطفی بین طلاب و هنرمندان به عنوان دو قشر مهم فرهنگ ساز جامعه

نقش فرهنگ و هنر را درفرآیند تبلیغ دین چگونه اریابی می کنید؟
اگر مفهوم فرهنگ را به تعریف جامع آن یعنی نظامی از اعتقادات، ارزشها ، هنجارها، الگوهای رفتاری پایدار و نمادهائی بدانیم که در همه روابط اجتماعی اعم از سیاسی، اقتصادی و اجتماعی حضور و جریان دارد. در جوامع مختلف به نسبت متفاوتی اجزاء دین در فرهنگ جامعه ظهور و بروز دارد و به اصطلاح فرهنگ جامعه دینی تر می شود. در مسیر چنین تحولی است که نقش انواع هنرها بروز و ظهور پیدا می کند. همانطور که مدیریت فرهنگی مناسبی در جامعه نباشد همین هنرها می تواند حامل فرهنگ منحط غرب و دورسازی فرهنگ از مضامین دینی بشود

به این ترتیب هنر نقشی اساسی خواهد داشت؟
بله با توجه به همین موارد هنر را باید ابزار بسته بندی برای بهره گیری بهتر و بیشتر از آموزه های دینی درتوسعه فرهنگ دینی دانست. چون هم فهم دینی را ارتقاء می بخشد و هم ماندگاری محتوا را تضمین می کند و هم رفتارهای دینی برآمده از ارزشها و باورهای دینی را بروز و ظهور می دهد. موضوعی که جامعه ما بشدت بدان نیازمند است یعنی در حالی که باورهای دینی نسبتاً عمیقی داریم بسیاری از رفتارهایمان از روح دینی خالی است و نتوانسته ایم زیبایی های دینی را در روابط اجتماعی ظاهر کنیم.

در چنین فضایی شاهد برگزاری هفته های فرهنگی هنری اشراق هستیم آیا این هفته های فرهنگی هنری می تواند منجر به ایجاد گفتمانی تازه در حوزه شود؟ آیا چنین ظرفیتی را در این هفته ها می بینید؟
بستگی مستقیم دارد به کیفت برنامه های این هفته که چه میزان توجه طلاب، مدرسان آنها را به خود جلب نماید و تشنگی لازم را در طلاب به وجود آورد و متعاقب آن برنامه های لازم برای پاسخ به این تشنگی فراهم شود.

شاخصه های این برنامه ها چیست؟
این برنامه در دو عرصه قابل تقسیم است:
اول عرضه آثار هنری جاذبه دار حاوی مضامین دینی که طلاب بتوانند در برنامه های تبلیغی خود از آن استفاده کنند.
و دوم اعلام و ادمه ی نظام های آموزشی و مهارتی کوتاه مدت برای طلاب علاقمندی که می خواهند به ظرفیت های تبلیغی خود بیفزایند.
به هر حال این زحمات هم لازم است هم مفید و حداقل آثار آن هم نشان دهنده ضرورت برگزاری این هفته ها در همه حوزه های هنری استان هاست اما لازم است در افزایش اثربخشی آن تلاش کرد.

در پایان این مجال کوتاه بفرمایید تاثیر چنین برنامه¬هایی را در استان ها چگونه ارزیابی می کنید؟ حضور روحانیون هنرمند در استان ها چه تاثیری در پی خواهد داشت؟

هم اکنون نظام روحانیت ما از وجود سکولاریزم پنهان در فرهنگ رفتاری آنها رنج می برد بدین معنا که بسیاری از عالمان دینی مدعی اند که اسلام برای همه عرصه های سیاسی، اقتصادی، قضائی، نظامی، بهداشتی و غیره حرف دارد و می تواند دین آموزه ها مبنای سیاست گذاری و هدایت اقدامات در این زمینه ها باشد، اما در عمل تلاش نمی کنند سیاست ها و راه حل های شناخت عملیاتی ارائه دهند و مثلاً همین که در محیط دانشگاه، کارخانه، موسسه، استانداری، فرمانداری و غیره حاضر شدن با برپائی شعائر دینی، احساس می کنند وظیفه خود را انجام داده اند و بدتر از آن همینکه با جمعی از افراد متدین آن جامعه رابطه برقرار کردند، احساس کفایت می کنند و معمولاً تلاشی برای ارتباط با سایر اقشار کمتر مذهبی نمی کنند، و صدافسوس که بعضی از این روحانیون به جای فعالیت فرهنگی از ابزارهای حاکمیتی و اجبار استفاده می کنند و موجبات بی دین ساری افراد را فراهم می کنند، اگر برگزارکنندگان این گونه هفته ها به این آسیب ها توجه داشته باشند و در طول برنامه ها بتوانند به این نکات مهم بپردازند تازه اهمیت کاربرد هنر برای طلاب شفاف می شود.