حکومت به دل ها، مرام شما بود...

 

در مجال حاضر ۸ شاخه گل از شاعران سومین حرم حضرات اهل بیت علیهم السلام و دیار برادران و خاندان و محبان حضرت ثامن الحجج سلطان اباالحسن علی بن موسی الرضا علیه السلام تقدیم حضور شما می کنیم:

۱

امام گل سرخ

استاد احد ده بزرگی

 

با نسیم نفس سبز امام گل سرخ 

جوش زد باده توحید به جام گل سرخ 

 

شد منظم صف مرصوص به میدان شرف 

داد فرمانده چو فرمان نظام گل سرخ 

 

دیو شب مرد و سلیمان جهانگیر سحر 

سکه زد سکه  خورشید به نام گل سرخ 

 

گرچه آنسوی تصور زده اندیشه قدم 

باز وامانده در اوصاف مقام گل سرخ 

 

کرده از رگ رگ ذهن گل مهتاب عبور 

موج خورشیدی شب سوز پیام گل سرخ 

 

پر شده مخمل سبز از نفس شبنم نور 

خاک رنگین شده از جوش قیام گل سرخ

 

۲

مهین یادگار

دکتر غلامرضا کافی 

 

مهین یادگارا زمین را زمان را

بلندا نگارا همین را هم آن را 

 

بلندا نگارا مهین یادگاری

تو این خاک خونرنگ غیرت نشان را 

 

زهی صیت نامت ز عالم فراتر

زهی عطر یادت گرفته جهان را

 

حنیف مقدم خلیل معاصر

که در هم شکستی ستمکارگان را 

 

تو زنجیر زجر زبونان بریدی

هم از یاوه گویان بریدی زبان را 

 

سر سرکشان را به چنبر کشیدی

که گردن شکستی تو گردن کشان را 

 

ستم می گریزد ز درگاهت آری

که درخاک غلتیده آن آستان را 

 

صلابت تو از کوه داری؟ زهی سهو

که کوه از تو دارد شکوه گران را

 

هم از شانه های تو دارد نشانی

اگر صخره بر خود نبیند تکان را 

 

گره خورده با دین چنان صیت نامت

که فریاد تو یاد آرد اذان را 

 

سلاح تو ایمان قرین تو قران

بریدی امان شاه صاحب قران را 

 

نه تیغ و نه ترگ و نه هیهای لشکر

نه در گرفتی عنان وسنان را 

 

نه اسبان تازی ز جیحون جهاندی

نه تسخیر کردی قلاع فلان را 

 

نه بازو شکستی نه بارو گشودی

نه در بند کردی فلان خاندان را 

 

نه تاج زمرد نه تخت زبرجد

نه بر تن قبا دوختی پرنیان را 

 

چه کردی که این خیل مشتاق محروم

به درگاه تو تحفه آورد جان را 

 

حکومت به دل ها مرام شما بود

که لرزاند تا بن دل حاکمان را 

 

زهی فکر وتدبیر پیرانه تو

که در شورش آورد خیل جوان را 

 

بزرگا اماما تو را دوست داریم

و هم نزهت نهضت جاودان را 

 

گران بود داغ تو بر خلق زیرا

گرفتی تو از خلق خواب گران را 

 

تو گفتی به اعجاز کشف و شهودت

که اسلام گیرد کران تا کران را 

 

زمان چشم دارد به آن روز موعود

تماشای موعود صاحب زمان را 

 

که خاک از فراوانی سبزه و گل

خجالت دهد باغسار جنان را 

 

جهان از تماشای او گر بگیرد

بسوزاند از غمزه ای کهکشان را 

 

ببخشد به یعقوب ها چشم بینا

بگیرد ز ایوب ها امتحان را 

 

بسی راز ناگفته را سر گشاید

بشوید هم از گرگ کنعان دهان را 

 

بزرگا اماما تو را دوست داریم

و آن انقلاب بزرگ جهان را!

 

۳

... می برند!

دکتر کاووس حسن لی

خدایا، تمام مرا می‌برند

کجا می‌برندم، کجا می‌برند؟ 

 

مرا غیر از این دل، نصیبی نبود

خدایا، خدایا، چرا می‌برند؟ 

 

دریغا، بهاران این باغ را

به گلزار آلاله‌ها می‌برند 

 

کجا ای حقیقت، تو را بنگرم

از این پس که آیینه را می‌برند... 

 

چه پیش آمده‌ست آفتاب مرا

که بر شانه‌های عزا می‌برند 

 

شگفتا که دریایی از نور را

چنین بر سر دست‌ها می‌برند 

 

چه کردی که خاک تو را ای عزیز

از این پس برای شفا می‌برند 

 

اماما، ببین روشنان فلک

غبار تو را توتیا می‌برند 

 

سزاواری ای گل، که بر موج نور

تو را تا به عرش خدا می‌برند 

 

۴

بالا بلندی ها

ایوب پرند آور 

 

(تقدیم به امام راحل) 

 

تو از بالا بلندی ها می آیی

از اون شهرای سبز آسمونی

اگر چه سرد بهمن ماه اما

تو خردادی که می خواهی بمونی 

 

 

تو رو بارون بنامم رود یاموج ؟

به لبخندت قسم دریا تو هستی

امام سادگی های جماران

همیشه سید دل ها تو هستی 

 

 

مسیح سرزمین های پر از درد

خدا در روشنای چشمهاته

همیشه دست ملت های دنیا

دخیل نخ نخ کهنه عباته 

 

 

به عکست زل زده دنیا که داری

چگونه خوبی و پاکی می سازی

که با اون جذبه گیرای چشمات

هزاران شیخ زکزاکی می سازی 

 

مرامت هست راهت هست و مردم

به این نام حسینی تکیه کردن

کپرهای سیاهای آفریقایی

به عکسای خمینی تکیه کردن

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

۵

نهضت فاطمی

محمدمهدی سیار

 

پر شور و شکوه، بهمنی تازه رسید

در جان وطن بهار امید دمید

این نهضت فاطمی چهل ساله شده‌ست

«تا کور شود هر آنکه نتواند دید» 

 

این صبر و صلابت و صفا، زهرایی‌ست

دل‌های تمام شهدا زهرایی‌ست

یا فاطمه گفتیم و به میدان رفتیم

جمهوری اسلامی ما زهرایی‌ست 

 

با روبهکان ز صولت شیر بگو

با دشمن اهل شر ز شمشیر بگو

تا لرزه بیفتد به تن کاخ سفید

کوبنده‌تر از همیشه تکبیر بگو 

 

تا نام حسین بر لب مردم ماست

در معرکه‌ها شکست دشمن پیداست

معنای بلند لعن بر شمر و یزید

«امروز شعار مرگ بر آمریکاست» 

 

گفتند بترسید که صد بیم آمد

تسلیم شوید چون که تحریم آمد

تا کور شود دشمن دون، ما فردا

پر شورتر از همیشه خواهیم آمد 

 

در اوج صلابت است این پرچم پاک

دور است نگاه اجنبی از این خاک

هیهات که تن به ترس و ذلت بدهیم

یاران حسین را، ز تحریم چه باک؟ 

 

در لشکر نور، انقلابی هستیم

پر شور و شعور، انقلابی هستیم

ثابت قدم و غیور، ان‌شاءالله

تا صبح ظهور انقلابی هستیم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

۶

باور کنید...

میلاد عرفان‌پور 

 

جاری شده‌ست نغمه ی بدرود اما تب سلام نمرده‌ست

رفت آن بزرگوار و پس از او،آن رسم و آن مرام نمرده‌ست 

 

آن مـرد بـی نمونه ی دوران، از خاطـر خواص نرفته

لبـخند هـای پیـر جمـاران در سیـنه ی عـوام  نمرده‌ست 

 

ما نسل لحظه های حضوریم،در روزگار بی تو صبوریم

چشـم انتظار صبـح ظهوریم، خـون در رگ قیام نمرده‌ست 

 

زنده‌ست آن کـه نـام نکـویـش در ذهـن روزگار بـمانـد

آری چنانکه شیخ اجل گفت،آن مرد نیک نام نمرده‌ست 

 

ای ابر های بغض!ببارید، خود را به گریه ها بسپارید

ای گریه های تلخ بشورید، باور کنید امام نمرده‌ست

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

۷

امام مهربانی

پروانه نجاتی

 

امام آمد وآورد مهربانی را

نسیم الفت آیات آسمانی را 

 

پس از عبور ز اعماق تیره تاریخ

ز دوش ما هم برداشت خسته جانی را 

 

پیغمبرانه دل خویش را به دریا زد

بهار کرد زمستان زندگانی را 

 

امام آمد وآزادی ارمغانش بود

و طرح عاطفه زد همتی جهانی را 

 

گرفت کام وطن طعم خوب استقلال

چشاند لذت "با عشق می توانی" را 

 

گلوی یخ زده را برد تا تب فریاد

رواج داد شعور حماسه خوانی را 

 

امام با نفس گرم خود به جوش آورد

به جسم بی رمق قرن جان فشانی را 

 

 

 

 

۸

سید آل علی مرتضی

خلیل شفیعی

 

زاده و دل باخته ی مصطفی!                

سید آل علی مرتضی!        

 

سید مظلوم حسینی تویی                  

رنگ دل خون خمینی تویی 

 

عشق، تو را خون جگر داده است            

از سفر کوفه خبرداده است 

 

بیرق سبز شهدا دست توست          

کوکبه ی روح خدا دست توست 

 

این دل اگرخون شده مجنون توست   

دیده ی دریا زده ، جیحون توست 

 

راوی بانگ جرس لاله ای                

در همه جا هم نفس لاله ای 

 

آتش سودای تو دل می برد             

سینه، جنون از نگهت می خرد 

 

گل ز گلستان دلت چیدنی است    

جلوه ی بستان رخت دیدنی است 

 

هر چه کند سیر به وصف تو دل        

  بازشود از  گل رویت خجل 

 

غنچه ز شوق تو گریبان درید          

عاشق، در راه تو با سر دوید 

 

  مرد تر از مردترین مرد ها!             

ای هدف دشنه ی بی درد ها! 

 

  باز خسان فتنه به پا کرده اند         

  با دل خون تو چه ها کرده اند 

 

باز حدیث گل و میخ در است          

قصه ی تنها شدن حیدر است 

 

کوفه ی مظلوم کش فتنه گر                  

از سپه عشق ندارد خبر 

 

امت تو امت بی درد نیست             

در صف یاران تو نامرد نیست 

 

دست تو تا بر سر این مردم است   

سینه ی عشاق، غدیر خم است 

 

دشمن از این مرحله آگاه نیست    

نخل و علی هست ولی چاه نیست 

 

نعره بزن تا که جنون گل کند!             

در صف یاران تو خون گل کند 

 

تا که ببینند شغالان پیر                       

هیمنه و غرش و جولان شیر 

 

کوچه ی تو، کوچه ی روح خداست            

  خانه ی تو، در حرم کربلاست 

 

هر که زد از باده ی عشق تو جام                

باک ندارد زخواص و عوام 

 

قافله سالار تبار بسیج!                          

میدمد از چشم تو روح خلیج 

 

  تا نگهت مست ابوالفضل شد              

  دست تو همدست ابوالفضل شد 

 

نور دل و دیده ی آلاله ها                          

چشم و چراغ همه ی واله ها 

 

روح خدا گر دل آرام داشت                    

دل شده ای چون تو دلارام داشت 

 

آتش زد جلوه گه دلق را                             

داد به دست تو دل خلق را 

 

دست تو تا بر سر این مردم است           

سینه ی عشاق، غدیر خم است 

 

سید مظلوم حسینی تویی                       

رنگ دل خون خمینی تویی