ما نیازمند درست دیدن و درست شنیدن هستیم

خوشحالم که بار دیگر در شیراز حضور یافته ام.این برنامه منتسب است به دوست عزیز ما جناب دکتر نیاکوثری که سال 1371همراه با ایشان در تالار رودکی در مسابقه حضور یافته بودیم و باید بگویم که ایشان نه تنها برای شما بلکه برای مردم سایر سامان ها نیز نام آشنا هستند. در طبابت و پزشکی تخصص دارد در امور فرهنگی زحمت کشیده و بالاخره کتابی نوشته که ما نیز بنا بر شاکله حوزه هنری که نمونه آفرینی و الگوسازی است اندک فهمی کردیم و دریافتیم که حرکتی در متد آموزشی صورت گرفته که قبلا نبوده است.

 و اصولا وظیفه حوزه هنری همین است و همین است که حوزه هنری را از موازی کاری با سایر نهادها مبرا می کند و کارهایی می کند کارستان که در سایر نهادها یا انجام نمی شود یا به آن اعتقادی نیست و یا بستر مناسب آن وجود ندارد یا فهم و درک آن. و به هرحال اینجا کارهای خاص خود را انجام می دهد.

حوزه هنری فارس از گذشته جایگاه ویژه ای داشته و اکنون نیز دارد بخصوص با حضور جناب آقای کرم اللهی که هر وقت کمی و کاستی در جایی دیده می شود ایشان را می فرستند و آنجا را پربارتر از گذشته می کند مبین این است که شما خوش شانس هستید

و حوزه هنری پایگاهی است  برای همه عزیزانی که دارای استعداد هستند و می تواند اینجا نقطه پرش و نقطه عطفی باشد که در آن خدماتی به همه هنرها خصوصا موسیقی داده می شود که مظلوم واقع شده است و سختی هایی بر آن مترتب می شود که همه با آن آشنا هستیم.

سالهاست در آموزش و پرورش مشغول به همکاری هستم و امسال نیز مشغول بحث و نظر پیرامون تالیف کتاب های هنرستان موسیقی هستیم. در آموزش و پرورش اجازه آموزش جز در هنرستان داده نمی شود و من وقتی امشب این نونهالان را می بینم که مشغول فعالیت هستند برایم خیلی مهم است. خصوصا که می دانیم در این سنین است که آموزش اثرگذاری بیشتری دارد. وقتی دکتر نیاکوثری که سن و سالی از ایشان گذشته با این شاگردان کار می کند نشان از انگیزه و حوصله و دغدغه مندی ایشان است.

موسیقی جز معرفت عشق پاکی و سلامت لطافت و ظرافت نیست. اگر چند نمونه خلاف دیده شود باید گفت برای چند بی وضو که مسجد بسته نمی شود. امیدوارم ستاد در تهران نیز فرصتی را ایجاد کند تا این قبیل علاقه مندان و فعالین استان ها در مرکز نیز اجرا داشته باشند به هرحال شیرازی های مرکز نشین کم نیستند و این اجراها به ما انگیزه می دهد و نشان می دهد خیلی راه های نرفته داریم و یکی از این راه ها همین کتاب آیین و آواست.

برخی گفتند چرا روی کتاب ننوشتید دستور سنتور. ما کشور آیین ها هستیم. آیین نوروز شب یلدا چهارشنبه سوری و... داریم. نمادهای مذهبی و قدسی داریم. نوازندگی سازی مثل سنتور با چندهزار سال سابقه مهم است. اما یکی از کمبودهای ما فقر کتابت است قبل از انقلاب متاسفانه کم کاری شد هنرمندان ما فقط بر روی صحنه حاضر شده و اجرا می کردند. انگیزه ای نبود که حتا خاطراتشان را بنویسند و بعد از انقلاب این مساله شکل گرفت.

در این کتاب بر  اشعار کتاب فارسی دبستان آهنگسازی شده و همین می تواند شاخصی برای سرود مدارس باشد. هر کشوری که می خواهد توسعه فرهنگی پیداکند شاخصی دارد و آن شاخص تولید است.

ما نیازمند درست دیدن و درست شنیدن هستیم. الان جلسه رونمایی که سنت خوبی است که در سال های اخیر رواج یافته برگزار می شود باید در ادامه جلسات نقد و بررسی برگزار شود و دیگرانی بیایند و این کار را نقد کنند. اگر کاستی هست در جلسات علمی هنرستان ها و دانشکده ها و مراکز دیگر نقد و بررسی شود و بگویند تا ایشان برطرف کنند یا دیگران کاری بهتر انجام دهند. چون عزیزانی که عموما کنار گود می نشینند و کاری نمی کنند به راحتی فقط نقد می کنند. دیکته ننوشته بی غلط است اما همین که نوشته شد طبعا غلط هم دارد. اما کارشناسان و حقیر دقت کردیم که این آواها از نسل جدید با آیین در هم تنیده شده و به گونه ای شکل گرفته که کودک پیش دبستانی می تواند آن را فرا بگیرد.

ادارات ما مدیرمحور است اما من معتقدم جناب کرم اللهی می تواند زمینه ساز رشد این جریان شود چنانکه به استادی هنرمند از استان خویش توجه کرده و این پژوهش مکتوب را دیده و چنین شبی را به این نام رقم زده است.

اساتید دانشگاه مقالاتشان را در رویدادهای بین المللی ارائه می کنندو کد می گیرند چرا در موسیقی چنین نباشد ما نیازمند رویدادها و همایش های بین المللی هستیم ابتدا از کشورهای همسایه شروع کنیم و سپس در سطوح گسترده تر. ما استاد موسیقی کم نداریم. در کشور چند دانشگاه معتبر داریم.

در پایان مجددا تبریک می گویم هم به حوزه هنری هم به دکتر نیاکوثری و هم به مردم شیراز که همچنان هنردوست و هنرپرور هستند.