
پردیس سینمایی امین تارخ شیراز این هفته میزبان رضا میرکریمی، کارگردان آثاری چون «خیلی دور خیلی نزدیک»، «یه حبه قند»، «دختر» و «قصر شیرین» بود؛ نشستی تخصصی که به دعوت حوزه هنری فارس و با حضور فیلمسازان، عوامل سینما و علاقهمندان برگزار شد.

میرکریمی در ابتدای این کارگاه با اشاره به وضعیت بخشی از تولیدات استانی، اظهار کرد: «در بسیاری از آثار، خلأ جدی عقبه فکری و تجربه زیستی دیده میشود و تولیدات اغلب در سطح تکنیک متوقف میمانند.»
وی در ادامه با تشریح مفهوم «مهندسی معکوس سینما» گفت: «فیلمساز باید به جای عجله برای ساخت یک فیلم بزرگ، بارها یک سکانس موفق را تحلیل کند؛ اینکه مأموریت صحنه چیست، دوربین چگونه احساس میسازد و تعلیق چگونه شکل میگیرد.»
این کارگردان سینمای ایران «یکدستی روایت» را از مهمترین ویژگیهای فیلم موفق دانست و افزود: «ممکن است یک فیلم چند سکانس درخشان داشته باشد، اما آنچه اثر را ماندگار میکند، انسجام جهان اثر و حفظ فاصله حسی درست با مخاطب است.»
میرکریمی همچنین با تأکید بر اهمیت مشاهده و زیست روزمره برای فیلمسازان بیان کرد: «فیلمساز باید مثل یک جاسوس و سمسار زندگی کند؛ مدام ببیند، ذخیره کند و جزئیات را جمعآوری کند. پیادهرو، خیابان و مواجهههای روزمره، اتاق کار فیلمساز هستند.»
وی در بخش دیگری از سخنانش، دو اصل مهم در قصهگویی را تشریح کرد؛ نخست اینکه هیچ پدیدهای بیاهمیت نیست و دوم اینکه میان تمام پدیدهها، حتی ظاهراً نامرتبطترین آنها، ارتباطی پنهان وجود دارد؛ ارتباطی که کشف آن میتواند به خلق روایتهای تازه و شخصی منجر شود.
کارگردان «نگهبان شب» با اشاره به تفاوت «تفکر ادبیاتی» و «تفکر سینمایی» نیز گفت: «در سینمای اصیل، فرم و محتوا همزمان متولد میشوند و فیلمساز از ابتدا به زبان تصویر فکر میکند، نه اینکه بعداً متن را به تصویر ترجمه کند.»
میرکریمی در پایان، با مرور تجربههای شخصی خود از دوران تحصیل در رشته گرافیک، بر اهمیت دیدن مستمر آثار هنری و تقویت سواد بصری تأکید کرد و گفت: «ذهن فیلمساز باید با دیدن آثار خوب تربیت شود تا در زمان خلق اثر، ترکیببندی و جهان تصویری مناسب را بهصورت طبیعی تشخیص دهد.»
این نشست تخصصی با استقبال سینماگران و علاقهمندان شیرازی همراه بود و فضایی برای گفتوگو درباره ضرورت تقویت بنیانهای فکری و زیستی در تولیدات سینمایی استان فراهم کرد.