آفتابگردان ها

به گزارش روابط عمومی حوزه هنری فارس هاشم کرونی در این شعر به ترسیم سیمای سراسر مهر پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم پرداخته است:

آفتابگردان ها

سلام آقای مهربان زیارتنامه ها
پیامبر نخلستان های مدینه
که سرشاخه هاش ابتدای راه های آسمان است
پیامبر کوچه های خاکی
که همیشه در دسترس بود
بال عباش
پهن که می شد
باران می آمد و
شبه جزیره بوی پروانه می گرفت
بی کرانه ی دست هاش لانه ی پرنده ها
گیسوانش پریشانی بادها
ابروانش مد هزار اسم اعظم خدا
شکفته می شد با ضربانش نبض هزار گل محمدی
خالش نقطه ی بای بسم ا...
خطوط پیشانی اش سرنوشت
«شاهدان و شهیدان»
نفس هاش انگاره ی نسیم رضوان است
***
پیرمرد مهربان مدینه
عصایی داشت
شکافنده ی هزار یلدا
و از چاک گریبانش خورشید طلوع کرد
تاجی از باران به سر داشت
زنده می کرد نفس هاش آواز هزار قناری مرده را

***
سفره اش آب و آیینه
چاشتش ترانه
اجاقش گلپونه
به هیات کلمه
عشق رنگ لبهاش
ماه در دستانش
و خورشید
از پشت شانه هاش به زندگی سلام می کرد
زندگی بهانه بود
آفرینش بهانه
تا آفتابگردان ها
سر به دامانش بگذارند